پاسخم فرمودند : هان ! به خدا سوگند كه علما و زهّاد ، آنان را به عبادت خودشان دعوت نكردند و بر فرض كه دعوت مىكردند ، آنان اجابت نمىنمودند ، بلكه مقصود از ربوبيّت آنان ، اين است كه امورى را حلال و امورى را به هواى خويش بر آنان حرام مىكردند و آنان نيز كوركورانه اطاعت مىنمودند و به طور ناخودآگاه ، آنان را مىپرستيدند . همين مضمون از طريق اهل سنّت از عدى بن حاتم طايى نقل شده ، در هنگامى كه براى تشرّف به اسلام ، خدمت پيمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله رسيد ، مىگويد كه آن حضرت جهت تعريض به من ، آيه را تلاوت مىفرمود : « اتّخذوا احبارهم و رهبانهم . . . » من عرض كردم كه ما آنان را پرستش نمىكرديم ، فرمودند : « أ ليس يحرّمون ما احلّ اللّه فتحرمونه و يحلّون ما حرّم اللّه فتحلّونه ؟ قلت : بلى ، قال : فتلك عبادتهم . » و حتى ممكن است نفس خود را در معرض ربوبيت قرار دهد و آن را در كمالات و مكارم اخلاق و عبادات خويش مستقل پندارد ، و العياذ باللّه بدين وسيله بر خداى تعالى منّت گذارد و به همين خوپرستى ، قرآن مجيد اشارت مىفرمايد : « يمنّون عليك أن أسلموا قل لا تمنّوا عليّ اسلامكم بل اللّه يمنّ عليكم ان هداكم للإيمان ان كنتم صادقين . » « 1 » بر تو منّت مىگذارند كه اسلام آورده‌اند ، بگو اسلامتان را بر من منّت منهيد ، بلكه خداوند متعال بر شما منّت مىگذارد كه شما را به سوى ايمان هدايت فرموده ، اگر راستگو باشيد .

--> ( 1 ) حجرات - 71 .